Vragen die constant boven mijn en veel hoofden blijven hangen: waarom welke social media gebruiken voor je werk? Hoe kan dat gereguleerd worden en hoe veilig is het?
In het kader van de opkomst van sociaal intranet en de mogelijkheid om gratis te microbloggen á la Twitter, houden veel medewerkers zich op op social media die niet centraal binnen en door de organisatie gereguleerd zijn. ‘Waarom maakt de één gebruik van Twitter, de ander van Yammer en weer een ander van Linkedin en Facebook? Wat is het doel van elk afzonderlijk medium?’
Naast het willen weten waarom deze podiums worden gebruikt, is het ook nuttig om te willen weten waarom er geen regie is binnen een organisatie. Want ook de communicatieafdeling, die het bestaande intranet zo goed en zo kwaad als mogelijk bestiert, ontbeert vaak de regie als het gaat om het totaalplaatje van Enterprise Social Media (ESM).
Buiten eigen organisatie
En dat is op zich niet zo gek. Mensen gaan op zoek naar middelen om aan informatie te komen en die ligt vaak bij andere middelen dan die zijn aangegeboden door de eigen baas. Het bestaande intranet biedt immers de functies die men van een intranet verwacht – zoals collega’s vinden, snack van de week, zaal huren en nieuws van het bestuur. De werkgerelateerde activiteiten zijn of niet geïntegreerd in het intranet, of wel gekoppeld maar niet toereikend voor de uit te voeren taken. Hoe dan ook, men gaat op zoek naar gratis, direct te gebruiken tools buiten de eigen organisatie.
Dat men voor het werk buiten de eigen organsatie treedt is logisch gezien de vele grensoverschrijdende, vaak projectgestuurde samenwerkverbanden. Nu is het interessant om te kijken of het wenselijk is om dat anders te doen. Om te beginnen kun je je afvragen waarom men microblogt, waarom men überhaupt informatie wil delen, wat het doel is van netwerken en hoe er vervolg en invulling gegeven wordt aan ‘snel wisselende contacten’. En: wat dragen al die contacten op verschillende media direct bij aan je werk?
Het zijn nog al wat vragen met een ongewis antwoord. Ik microblog zelf ook. Dat doe ik via Facebook en Twitter. En ik zie dat er leuke dingen uit komen, zoals gesprekken over gedeelde interesses met mensen die je niet kent in levende lijve. Het enthousiasmeert en als men een beetje zijn best doet levert het nog resultaat op ook. Toch blijft het vaak bij enkele berichtjes. De persoon in kwestie staat in mijn geval voor mijn gevoel te ver weg.
Hoe nu verder met de samenwerking?
Nu bestaat Yammer, dat vooral intern wordt ingezet om te ‘microbloggen met mensen’ die je allemaal kent. Dat lijkt een constructievere manier om een potentiële samenwerkvorm op te zetten dan het gebruik van allerlei losse social media. Maar dan rijst weer een vraag. Hoe gaat het verder? Waar ga je samenwerken? Welke tool gebruik je? Welke cloud zoek je op? Hoe veilig is het? (want met welke commerciële partners worden je gegevens gedeeld? Grote kans dat dit niet gebeurt op een door jouw bedrijf aangeboden en gereguleerd platform. En dan de laatste vraag: is dat een probleem? Ik weet het (nog) niet. Jij?
